Annemieke is sinds twee jaar het maatje van Bert. Ze kenden elkaar al van de voetbalvereniging, waar Bert wekelijks te vinden is. ”Ik sprak Annemieke in de kantine en vertelde dat ik niet meer naar de wedstrijden mocht zonder begeleiding, omdat ik het lastig vond om afstand te houden”, vertelt Bert.

Toen Annemieke dit hoorde, vond ze dat er iets voor Bert geregeld moest worden. “Ik kon dat prima zelf doen. Ik heb zelf binnen de GGZ gewerkt, als begeleider in de arbeidsmatige dagbesteding, en begeleid nu mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, dus het omgaan met cliënten als Bert is mij niet helemaal vreemd. Na overleg met de Steenrots, werd ik het maatje van Bert.”

Lees het hele verhaal op de website van Careander!